Konwerter JPG na BMP

BMP zapisuje obraz punkt po punkcie, w takiej postaci, w jakiej ma się pojawić na ekranie. Format powstał dla systemu OS/2 i wszedł potem do interfejsów Windowsa, a ponieważ nie obciążają go patenty, czytają go dziś wszystkie platformy.[1] Microsoft opisuje budowę takiego pliku wprost: na początku stoi nagłówek z rozmiarem pliku i miejscem, w którym zaczyna się obraz, zaraz za nim drugi nagłówek z wymiarami i liczbą bitów na piksel, dalej opcjonalna tablica kolorów, a na końcu surowa tablica punktów.[2]

To narzędzie zapisuje jedną odmianę tego formatu: 24 bity na piksel, bez kompresji, z nagłówkiem BITMAPINFOHEADER o długości 40 bajtów.[3] Jest to najszerzej czytana postać BMP, więc otworzy ją każdy program, który ten format w ogóle zna.

JPG stoi po drugiej stronie. Skrót pochodzi od nazwy zespołu Joint Photographic Experts Group, a sposób zapisu opisuje zalecenie ITU-T T.81, zatwierdzone we wrześniu 1992 roku.[4] Koder dzieli obraz na bloki po 8 na 8 pikseli i odrzuca w nich szczegóły, których oko przy zwykłym oglądaniu nie wychwyci. Dzięki temu plik jest mały, a zdjęcie z aparatu mieści się na karcie pamięci.

Przy zapisie do BMP ta kolejność się odwraca. Każdy piksel dostaje w pliku własne trzy bajty, więc waga wyniku zależy wyłącznie od wymiarów obrazu.[5]

Przeciągnij pliki JPG na pole Dodaj pliki albo kliknij je i wskaż obrazy na dysku. Potem naciśnij przycisk Konwertuj. Jakość jest tutaj stała i najwyższa możliwa, bo zapis odbywa się bez kompresji.

Gotowe obrazy pobierzesz pojedynczo przyciskiem Pobierz przy wierszu kolejki albo naraz przyciskiem Pobierz wszystkie. Przycisk Wyczyść wszystko opróżnia kolejkę, a etykieta Usuń przy wierszu zdejmuje z niej pojedynczy plik.

W kolejce po prawej stronie każdy plik pokazuje wagę przed konwersją i po niej razem z różnicą w procentach. Ponieważ BMP jest cięższy od JPG, w linijce pod przyciskami pojawia się napis Zwiększono, a przy nim liczba megabajtów i procent przyrostu.

Sam zapis wykonuje nasz koder, uruchomiony na Twoim komputerze. Przeglądarka nie potrafi zapisać BMP z płótna: dokumentacja MDN opisuje to zachowanie wprost — przy formacie, którego przeglądarka nie zna, dostajesz plik PNG i żadnego ostrzeżenia.[6] Dlatego nagłówek i dane pikseli składamy sami, a obraz zostaje na urządzeniu od pierwszego kliknięcia do końca pracy.

Pod konwerterem stoi przełącznik formatów z napisem JPG na BMP. Kliknięcie w którykolwiek z dwóch formatów otwiera listę, a wybór z niej przenosi Cię na stronę konwertera obsługującego tę parę. Wszystkie pary z tej grupy zebraliśmy też na stronie podkategorii Zmiana formatu.

Wagę pliku BMP wyznaczają same wymiary obrazu. Każdy piksel zajmuje trzy bajty, a każdy wiersz jest dopełniany zerami do pełnej czwórki bajtów; dokumentacja Microsoftu podaje na to gotowy wzór.[3] Do wyniku dochodzą 54 bajty nagłówka. Ten rachunek wygląda tak samo dla każdego obrazu, niezależnie od tego, co widać na zdjęciu.

Prześledźmy to na zdjęciu o wymiarach 3000 na 2000 pikseli. Jeden wiersz ma 3000 pikseli po trzy bajty, czyli 9000 bajtów. Przy tej szerokości nic nie trzeba dopełniać. Wierszy jest 2000, więc same piksele zajmują 18 000 000 bajtów. Razem z nagłówkiem plik waży 18 000 054 bajty, czyli 17,2 MB w zapisie, którym posługuje się podsumowanie w narzędziu.

Dopełnienie wierszy widać dopiero przy szerokościach niepodzielnych przez cztery. Obraz szeroki na 1001 pikseli ma w wierszu 3003 bajty danych, a plik przeznacza na niego 3004 bajty. Ten jeden bajt wraca w każdym wierszu obrazu.

Przyrost wagi wobec pliku źródłowego zależy więc wyłącznie od tego, jak mocno był on wcześniej skompresowany. Zdjęcie, które jako JPG ważyło 1,52 MB, jako BMP waży 17,2 MB, czyli 11,3 raza więcej.